Fantazje o zdarzeniach minionych pozostawały bez wpływu na samopoczucie. Człowiek jako istota rozumna, obdarzona niezwykłym fenomenem świadomości, poza szeroką gamą innych zachowań behawioralnych i psychicznych, dostępuje szczególnego i bardzo osobistego zjawiska, jakim jest zdolność do marzeń na jawie, fantazji. Doświadczenie potoczne daje szkoła policealna ogólny obraz znaczenia tego pojęcia, podkreślając jego subtelność, a także ulotność i intrygujący charakter przeżycia.

Opierając się na tych określeniach, przyjęłam również w swych badaniach za fantazję każdy stan psychiczny, który odwraca uwagę od rzeczywistości i prowadzi do skupienia jej na własnych myślach. Pierwsze, najbardziej rozległe studia nad istotą marzeń, zarówno tych na jawie jak i marzeń sennych, prowadził Sigmund Freud i Carl Jung. Freud uważał, iż fantazje odgrywają bardzo znaczącą rolę w naszym życiu, pomagając nam w zaspokajaniu popędów oraz utajonych pragnień.

Wstępne rozmowy z osobami o różnej deklarowanej częstości marzeń i odmiennym samopoczuciu, pozwoliły dostrzec nieco inny, niezmiernie interesujący związek między nastrojem a marzeniami. Otóż w większości osoby badane podkreślały, że w chwilach nieprzyjemnych i podczas posiadania złego nastroju, ich fantazje koncentrują się na przeszłości, z kolei pozytywne nastawienie pozwala na kierowanie marzeń w przyszłość, wyobrażanie sobie sytuacji, które dopiero mogą nastąpić. Hostessa niezwruszona pewnie oznacza znane wierszyki.